donderdag 5 november 2015

Bomen

De zon schijnt en het is prachtig van kleur buiten. De beuken lijken wel van goud. Het bos lonkt en ik was al een tijdje niet meer alleen wezen wandelen. En al was ik wat moe Ik trok er toch op uit. want met wat voor stemming ik ook het bos in ga ik kom er altijd met een serene rust weer uit. de blaadjes knisperden onder mijn voeten en dwarrelden om mijn hoofd. Het rook heerlijk grondig en ietwat bedompt en schimmelig. Vaag rook je ook nog vers hout

Er zijn namelijk nogal wat bomen gekapt de laatste tijd. Het gezang van de vogels werd overstemd door kettingzagen, versplinterend hout en doffe dreunen. En als het mooi weer was dronken de houthakkers koffie op de gevelde boomstammen, de kettingzagen in de buurt voor het volgende slachtoffer. Elke boom doet een beetje zeer. Toen ik hier net woonde moeten er mannetjes of vrouwtjes geweest zijn met blikjes oranje verf. Die als tante Til (familie knots) met een verfkwast in de hand,  een kloddertje oranje hier en een kloddertje oranje daar zingend, rondliepen. Angstvallig hield ik "mijn" boompje in de gaten om de oranje stip onmiddellijk te veranderen in bruin, gelukkig bleef hij gespaard.

Heel veel bomen echter werden, onder het mom van achterstallig onderhoud, voorzien van oranje stippen op elke windrichting van de stam. Zodat de houthakker van welke kant hij ook komt hem niet kan  missen. Alle bomen die maar enigszins ziek, beschadigd of niet fit waren werden gemarkeerd. Zonder pardon. Om later onherroepelijk omgehakt te worden.

Ben blij dat ik geen boom ben