Maandag de scan gehad. Morgen de uitslag . Vandaag zit er zo tussenin, tussen hoop en vrees.Je leest vaker dat dit soort ziektes vol zit met ups en downs. Daar sta je eigenlijk niet zo bij stil maar als je er midden in zit begrijp je pas wat voor een achtbaan het is. Blij met ieder goed bericht en verdrietig als het tegenvalt.
Afwachten dus. Vrijdag een gesprek met de internist over het plan van aanpak.Daar ben ik ook wel aan toe. Genoeg onderzoeken en scans gehad. Ik ben klaar voor de strijd !
Het is nu allemaal nog wat vreemd omdat je eigenlijk niet ziek bent en er niet zo heel veel meer gebeurt dan onderzoeken wat het nu eigenlijk is. Het voelt allemaal nog wat onwerkelijk alsof het niet echt is.
Wanneer het bestrijden begint krijg ik hopelijk weer het gevoel controle te hebben over mijn leven !
Kom maar op

Geen opmerkingen:
Een reactie posten