En dan is het bijna zover! De laatste chemo behandeling . Bijna een half jaar ben ik er mee bezig geweest, De eerste keer was even slikken ,ik vond het zo confronterend allemaal .Het kwam hard aan Ik kon er niet meer onderuit, het besef was er ...Ik heb kanker. Ik heb er wel een traantje om gelaten . en nog een paar toen ik de plukken haar in mijn hand had . Het lijkt al weer een hele tijd geleden ,inmiddels ben ik een oude bekende op de polie . Zusters en mede patienten groeten me als vrienden ..En eigenlijk zijn we dat ook op een bepaalde manier. En ik ga ze ook zeker missen ,Ze zijn je vrienden in een moeilijke en kwetsbare tijd. Daardoor voor altijd dierbaar ook al zie je ze niet meer terug. En ik hoop ze ook nooit meer op die plek tegen te komen .Alleen in het gewone leven bij toeval. Ik ga een lekkere taart bakken voor het afscheid want het voelt als een feestje.
Op na hoofdstuk 3,de operatie. Ik zie er best tegenop,maar dat deed ik ook bij de chemo behandelingen. En die vielen reuze mee. Dus wie weet gaat dit ook allemaal van een leien dakje.
Eerst de MRI en een gesprek met de chirurg op 20 mei. En op 3 Juni gaat het dan gebeuren. Gelijk om 9 uur ik ben als eerste aan de buurt. Dat vind ik wel zo prettig hoef ik niet lang te liggen wachten.
En als alles meezit ben ik in de avond al weer lekker thuis.
Eerst nog de laatste chemo op woensdag. En dan ben ik zover!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten