Waterloo

Sinds een jaar is Bram nu aan het re-enacten. En vanaf het begin stond het mee doen met de slag van Waterloo hoog op zijn verlang lijstje. En ook op die van mij maar dan als toeschouwer natuurlijk. Dit jaar extra groots opgezet omdat het 200 jaar geleden plaats vond. Gelukkig mocht Bam mee, hij verheugde zich er enorm op. En ik ging er vanuit er niet bij te zijn. Het was allemaal zo onzeker, Ik wist niet hoe ik op de chemo's zou reageren. En als alles volgens plan zou lopen werd ik rond die tijd geopereerd. Dus om dan al,kaarten te kopen leek mij niet zo handig. Daar dacht Henk anders over. We kopen ze gewoon en we zien wel was zijn motto.

Na overleg met de oncoloog werd er rekening mee gehouden. Ik kon gewoon heen ,blij! Tja toen besloot ik naar Amsterdam te gaan. Kink in de kabel voor Waterloo. Nou ja ik zag wel( ik leerde inmiddels behoorlijk in het nu te leven).

Maar alles liep zeer voorspoedig, het bloed was steeds goed en 3 week na de laatste chemo werd ik al geopereerd. Volgens de chirurg kon ik waarschijnlijk best heen. Het was natuurlijk een veel kleinere ingreep dan aanvankelijk de bedoeling was. En inderdaad de genezing was lekker vlot. De second opinion in het AVL bleek een zeer goede beslissing!


Dus op naar Waterloo. Het was een fantastische (onverwacht warme) dag! Ik heb genoten van het gezelschap die dag, de perfecte plek op de hoofdtribune en natuurlijk de groots opgezette reconstructie van de slag bij Waterloo. Het was extra leuk doordat Bram mee deed natuurlijk
Een dag met een vlaggetje!  (dank je voor de uitdrukking Gerard)

All rights reserved © Copyright Phil Thomason 2015

kleine update

Vandaag naar Amsterdam voor de uitslagen . Ik was gespannen maar had er ook een goed gevoel over. Maar ja je weet het nooit .
Gelukkig een zeer goede uitslag. De snijvlakken waren schoon. De agressie was gereduceerd tot 1 op de schaal van 1 tot 100.( Dat was het werk van de chemotherapie!) En het zat niet in de kleine haar bloedvaatjes.
Ook de wond zag er rustig en goed uit. Een zonnige uitslag!!
In Amersfoort had Monique taart om het te vieren. mmmmm heerlijk
Na de feestelijke lunch weer terug naar huis. De vermoeidheid sloeg toe en ik heb even heerlijk bijgeslapen.
nog maar 1 hoofdstuk te gaan. Ik ben er bijna :)

wiegelied

Vanmiddag weer richting Amersfoort. Morgen krijg ik de uitslag van de snijvlakken en het weefsel onderzoek. Best spannend. Ik merkte tijdens de Yoga vanmorgen al dat ik mij moeilijk kan ontspannen. Ook de slaap vatten ging gisteren wat moeilijk.
Soms wil je zo graag even in slaap gezongen worden.

Omdat ik je mis papa

xxx https://youtu.be/f90wEPE45gY

bleu monday(en dinsdag)

Het is een week geleden dat ik ben geopereerd. Het gaat erg goed, ik heb weinig pijn, ben niet erg warrig van de anesthesie en de wond geneest best goed. De jongens waren het hele weekend bij mij en we hebben het erg gezellig gehad. alle reden om me blij te voelen.
En toch werd ik gisteren wakker met een beetje treurig gevoel. Ik had erg tegen de operatie opgezien en was de spanningen nog niet kwijt. Ook begint het allemaal te zinken nu het einde in zicht is. Daarvoor was ik in behandeling. Nu nadert het "gewone leven"weer. Hoe de draad weer op te pakken, zal het werk me weer makkelijk afgaan of blijf ik last houden van mijn arm. En zal ik gaan daten, en hoe dan ? Allemaal kwam het langs in mijn hoofd , normaal heb ik mijn gedachtengang wat beter onder controle. Ach dacht ik,een mindere dag is vrij normaal.
Maar vanochtend was niet veel beter. Gelijk maar afgesproken met een lotgenoot tevens moeder van een vriend van David. Dat was erg prettig we hebben heerlijk gepraat over van alles en nog wat ..
Het treurige gevoel bleef echter en de tranen sprongen me in de ogen van de lieve kaartjes bij de post. Dat heb ik wel vaker maar nu bleven ze komen ...

Tijd te erkennen dat ik moet verwerken wat het laatste jaar allemaal gebeurt is. Ik heb het redelijk een plek gegeven maar nog niet verwerkt. Tijd voor actie .....te beginnen met dit bericht, heb ik het voor een deel  weer van me afgeschreven! Te volgen door foto's plakken . Bij de vorige heftige periode heeft me dat heel erg goed gedaan. Dat was ongeveer 13 jaar geleden, daarna heb ik geen foto meer ingeplakt .....Dus ik heb genoeg foto's om het te verweken lijkt mij ...
Het helpt gelijk! Ik voel me nu al beter :)

Blij

Ik hou niet zo erg van hele warme dagen. Maar de avonden die volgen vind ik heerlijk. Dus ik geniet met volle teugen van de zomerse zwoele avondlucht ..Heerlijk

Het lijkt al weer zo lang geleden dat ik de operatie kamer binnen werd gereden. Je voelt je altijd zo klein ..vastgebonden op een smal bedje ..allerlei mensen in OK kleding stellen zich voor. En proberen je gerust te stellen. De anesthesist vertelt je vriendelijk om aan leuke dingen te denken ,daarna een paar tellen een (vind ik) akelig gevoel. en dan....... is het al weer voorbij. Wakker worden is nog even lastig maar als dat eenmaal goed gelukt is mag je weer naar de zaal .

Met het advies vooral mijn arm te blijven bewegen en met een paar gaasjes,wat extra sterke pijnstillers op zak voor het geval dat het wat gaat lekken of dat het wat zeerder gaat doen, mag ik al weer naar huis
En eerlijk gezegd moet ik er ook niet aan denken om nu nog in het ziekenhuis te liggen!

Het trekt nog een beetje het is ook nog wat gezwollen maar voor de rest valt het reuze mee!
Het is eigenlijk best mooi geworden ..met een BH aan zie je er gewoon helemaal niks van, Best prettig

Dus nu lekker genieten van het heerlijke zwoele weer , me laten bedienen door mijn fantastische 3 zonen en de berichtjes apjes kaartjes ed. nog een keer doorlezen. voor het fijne positieve gevoel!

gedragen

Het is 1 juni . morgen vertrek ik naar Amersfoort en woensdag is het zover. Ik ben best zenuwachtig maar blij dat de tumor eruit gaat
Ik zou graag nog even "gedragen"worden door mijn Papa. Alles bekijken en beleven veilig op zijn arm.  Niks kan je gebeuren.  Hij heeft je vast.

In gedachten is hij bij me .

En gedragen wordt ik door de lieve kaartjes en berichtjes van iedereen die in gedachten bij mij zijn woensdag.