donderdag 30 juli 2015

geknipt

Vandaag ben ik naar de kapper geweest.
vanaf ,uitgegroeid model want het is toch zonde om nu naar de kapper te gaan want misschien valt het uit.... tot, rare vlassige plukjes boven mijn oren en in de nek dat moet er echt af maar de rest is nog niet zo ver.., ben ik niet naar de kapper geweest.
Daar tussen in liggen een hoop emoties. Hoop dat de coldcap werkt . Vrees misschien toch niet als de eerste haren uitvallen . Verdriet als het hele plukken in je hand worden. Heftig als het er af geschoren word. Blijdschap als de haren weer tevoorschijn komen. Opgetogen als de eerste haren superblond zijn. Teleurstelling als het toch grijs lijkt te worden. Berusting want wat maakt het uit, het is terug

Maar nu dan voor het eerst geknipt! Door een oude bekende. Wij gaan ver terug, zij was stagaire en ik een jaar of 20. Zij vroeg mij als model voor het examen. Sindsdien was ze mijn vaste kapster totdat ik naar Bargeres verhuisde . In het begin ging ik nog wel naar haar toe, maar op een gegeven moment hield dat op. Het weerzien was hartelijk. Ze wist van de situatie want mijn moeder is nog steeds vaste klant bij haar. We hebben even bijgekletst onder het knippen .Het duurde te kort om helemaal weer op de hoogte te zijn. Bij het afscheid trok ik de portemonnee en vroeg wat het koste. Niks zei ze ,dat was zo kort en weinig ik wil er niks voor hebben.
Helemaal blij ging ik weer goed geknipt naar huis.
Wat kan zoiets gewoons als naar de kapper gaan en een lief gebaar je toch raken !



 

zondag 19 juli 2015

Als een rots

Het is nu ongeveer een jaar geleden dat ik besloot alleen verder te gaan. en ondanks dat het een goede beslissing was , had ik het er best zwaar mee. Mijn hoofd was vol met gedachten over hoe het zou gaan en of het wel een goede beslissing was en dat soort dingen. Kortom ze gingen met me op de loop. Omdat te stoppen kwam ik bij meditatie terecht en mindfulness. En ik moet zeggen ik vind het een fijne manier van leven. Zeker als ook nog kanker op je pad komt. De lol is, je doet het nooit verkeerd ook al ben je een beginner zoals ik. De meditaties zijn eigenlijk alleen maar mijn ademhaling tellen, veel verder ben ik nog niet.

Sinds een paar maand ben ik ook begonnen met yoga. Deze lessen worden aangeboden door Sigrids Garden, wat een inloophuis is voor kanker patienten en hun dierbaren. Daardoor is het een zachte meer meditatieve vorm van Yoga. veel ademhalingstechnieken en oefeningen om te ontspannen. Heerlijk !! 

Dat het helpt merkte ik bij de bestraling. De eerste keer duurde het nog al een tijdje voordat ik "uitgelijnd" was. Het ligt al niet echt comfortabel en dan word er ook nog aan je geduwd en getrokken (op een zachte manier gelukkig). Het is noodzakelijk dat je echt stil ligt zodat de bestraling precies op de juiste plek wordt gegeven. Al met al niet echt prettig. Ik concentreerde me zoveel mogelijk op de ademhaling. Toen het eindelijk klaar was kreeg ik een complimentje. Ik lag als een rots ondanks het geduw en de lengte van de behandeling. 

Inmiddels zijn we alweer 7 bestralingen verder, en geen bijwerkingen tot nu toe. En elke keer lig ik weer als een rots ..Ik denk dat ik me in vervolg gevorderde ga noemen :)




   

woensdag 8 juli 2015

kleur aan mijn leven

Van kinds af aan vind ik de  kleuren magisch 
Een nieuwe doos met potloden nog netjes gerangschikt op kleur. De blikken verf in de decorette. Een veld vol krokussjes wit ,lila en paars. Lupines aan de kant van de weg ,wit en donkerpaars en alles wat daar tussen in zit. En natuurlijk de regen boog.
Niet gek dat ik bloemist ben geworden . Een van de leukste karweitjes is de bloemen op kleur te presenteren.

ook nu is mijn leven vol kleur..Mijn borst heeft een rood figuurnaadje,twee zwarte tattoo stipjes gemarkeerd door bruine kruizen.(zodat ik goed gepositioneerd ben voor de bestraling) en een nog net zichtbare blauwe vlek van de poortwachtersprocedure. 

Mijn teen nagels zijn gelakt( in een kleur afhankelijk van mijn stemming ) zodat ze beter bestand zijn tegen de gevolgen van de neuropathie.En als ik dan toch bezig ben dan ook de vingernagels maar. Het is net als verven je wordt er lekker rustig van. Het kan namelijk niet snel
.
Mijn haar is er nog niet helemaal uit wat voor een kleur het wordt. Asblond ...grijs of misschien toch de blonde tint die het had ....spannend. Ik ben allang blij dat al het haar weer terug is.De wenkbrouwen en wimpers groeien verrassend snel terug in, gelukkig, de oorspronkelijke donkere kleur

Mijn huid blijft blank deze zomer ..geen zongebruinde tint. Van de verpleegkundigen op de behandel polie moest ik factor 50 gebruiken ,zelfs in de schaduw. De bestralingszuster was nog strenger. De huid op de bestralingsplek dient bedekt te worden zodra je naar buiten gaat..Er mag helemaal geen zon op komen. Aangezien de plek loopt tot het jukbeen zie ik er deze zomer zeer keurig en kuis uit. 
Bovenste knoopjes dicht, 4 weken lang, te beginnen met morgen ,Best spannend .Daarna mag er wel zon op mits ingesmeerd met factor 50 ,maar ja, dat moest toch al.

Al met al brengt het behoorlijk wat kleur aan mijn leven .Alhoewel ik hoop dat de huid van de bestraling zo wit mogelijk blijft deze 4 weken.