Als een rots

Het is nu ongeveer een jaar geleden dat ik besloot alleen verder te gaan. en ondanks dat het een goede beslissing was , had ik het er best zwaar mee. Mijn hoofd was vol met gedachten over hoe het zou gaan en of het wel een goede beslissing was en dat soort dingen. Kortom ze gingen met me op de loop. Omdat te stoppen kwam ik bij meditatie terecht en mindfulness. En ik moet zeggen ik vind het een fijne manier van leven. Zeker als ook nog kanker op je pad komt. De lol is, je doet het nooit verkeerd ook al ben je een beginner zoals ik. De meditaties zijn eigenlijk alleen maar mijn ademhaling tellen, veel verder ben ik nog niet.

Sinds een paar maand ben ik ook begonnen met yoga. Deze lessen worden aangeboden door Sigrids Garden, wat een inloophuis is voor kanker patienten en hun dierbaren. Daardoor is het een zachte meer meditatieve vorm van Yoga. veel ademhalingstechnieken en oefeningen om te ontspannen. Heerlijk !! 

Dat het helpt merkte ik bij de bestraling. De eerste keer duurde het nog al een tijdje voordat ik "uitgelijnd" was. Het ligt al niet echt comfortabel en dan word er ook nog aan je geduwd en getrokken (op een zachte manier gelukkig). Het is noodzakelijk dat je echt stil ligt zodat de bestraling precies op de juiste plek wordt gegeven. Al met al niet echt prettig. Ik concentreerde me zoveel mogelijk op de ademhaling. Toen het eindelijk klaar was kreeg ik een complimentje. Ik lag als een rots ondanks het geduw en de lengte van de behandeling. 

Inmiddels zijn we alweer 7 bestralingen verder, en geen bijwerkingen tot nu toe. En elke keer lig ik weer als een rots ..Ik denk dat ik me in vervolg gevorderde ga noemen :)