Als kind vond ik ik oud en nieuw iets geweldigs. Eerst werd je wakker gemaakt voor het vuurwerk, magisch was het. Later mocht je eindelijk de hele avond opblijven. Als puber en adolescent beleefde je het vooral feestend in de kroeg. Met kleine kinderen op je arm krijgt het weer een beetje de magie terug. De verwonderde gezichtjes in het gekleurde licht van het vuurwerk zijn zo mooi om te zien.
De laatste jaren vond ik het niet zo heel bijzonder, om eerlijk te zijn werd ik er altijd een beetje weemoedig van,vond de jaren snel gaan
.
Dit jaar ligt het wat anders. Ten eerste zijn we niet bij elkaar. We zijn her en der verspreidt. En ten tweede Zie ik voor het eerst op tegen een nieuw jaar. Daarvoor had het iets van een onbekende belofte, verassing of iets dergelijks. Zoals met de kniepertjes en rolletjes . de kniepertjes zijn open als het oude jaar en de rolletjes nog gesloten zoals het nieuwe jaar. Maar ik weet wat het nieuwe jaar mij brengt en ik vindt dat moeilijk. Het liefste zou ik het jaar overslaan, Natuurlijk heb ik dat wel eens eerder gehad met een jaar maar nooit vooraf.
maar ja wie weet wat ik dan allemaal mis ,misschien wel de mooiste momenten van mijn leven ,je weet maar nooit. En de dagen lengen alweer en het licht in januari is altijd zo helder. En misschien komt er nog wel een dik pak sneeuw. dat wil je gewoon niet missen natuurlijk.
Dus kom maar 2015 en neem wat zonneschijn mee!
woensdag 31 december 2014
maandag 29 december 2014
het werkt!
Vanmorgen werd ik wakker met een zonnetje die naar binnen scheen, het beloofde weer een mooie dag te worden. Ik was alleen wel moe, een beetje down door het haarverlies en aan het tobben wat te doen. Ik vind het lastig om te kiezen (altijd eigenlijk wel )en ik vindt het lastig om mij neer te leggen dat ik niet meer fit ben en eigenlijk moe opsta.
Maar goed de zon scheen lekker en daar wordt je vanzelf een beetje vrolijk van. tijdens het ontbijt staarde ik wat naar buiten . Ik heb een heel fijn uitzicht vanaf de eettafel. Er staat een klein boompje pal voor mijn raam en daar zitten altijd wel vogeltjes in. Zelfs als het regent zit er en wat treurige merel op een takje , je zou hem bijna naar binnen vragen.
Ondertussen voel ik of de bobbel er nog zit ,dit doe ik eigenlijk elke dag wel bewust of onbewust , en ik scheld het dan stiekem een beetje uit , rotding wacht maar af ,je gaat er aan of iets dergelijks.
Vanochtend echter was het van ...huh voel ik het nou niet ..huh echt niet.
Na een paar keer geloof ik het. Ik voel het nog net een heel klein beetje ...en opeens zie je alles anders. Opeens zie (voel) je resultaat en maakt het niet zoveel uit de vermoeidheid de kaalheid want het werkt !
Maar goed de zon scheen lekker en daar wordt je vanzelf een beetje vrolijk van. tijdens het ontbijt staarde ik wat naar buiten . Ik heb een heel fijn uitzicht vanaf de eettafel. Er staat een klein boompje pal voor mijn raam en daar zitten altijd wel vogeltjes in. Zelfs als het regent zit er en wat treurige merel op een takje , je zou hem bijna naar binnen vragen.
Ondertussen voel ik of de bobbel er nog zit ,dit doe ik eigenlijk elke dag wel bewust of onbewust , en ik scheld het dan stiekem een beetje uit , rotding wacht maar af ,je gaat er aan of iets dergelijks.
Vanochtend echter was het van ...huh voel ik het nou niet ..huh echt niet.
Na een paar keer geloof ik het. Ik voel het nog net een heel klein beetje ...en opeens zie je alles anders. Opeens zie (voel) je resultaat en maakt het niet zoveel uit de vermoeidheid de kaalheid want het werkt !
woensdag 24 december 2014
Accepteren
Zondag werd ik wakker met gekriebel in mijn gezicht, Mijn kussen lag vol met haar en toen ik door mijn haar streek had ik een plukje haar in mijn hand. Dat kwam best hard aan. Ik had gehoopt dat de coldcap zou werken, Het kon nog altijd ,je zou zo wie zo wel haar verliezen maar plukjes haar , dat kon haast geen goed teken zijn.
Maandag had ik een afspraak voor mijn haarstuk(pruik).Ik heb er een stuk of wat op gehad maar ik had nog best veel haar dus het passen was wat lastig daardoor ..Er lag al weer een aardig aantal plukken haar op de grond toen we klaar waren. Ik had er een uitgekozen en die houden ze 6 week voor mij vast.Ze hadden erg leuke mutsjes met sjaaltjes te koop. Ik heb er alvast een meegenomen
Dinsdag was de tweede chemokuur gepland. Ik vertelde dat ik behoorlijk wat haaruitval had maar we besloten om toch nog een keer de coldcap te gebruiken, Het was haast gezellig op de behandel polie ik kletste wat met mijn buurvrouw en je krijgt koffie met een kerstkransje,ach dan is de ochtend ook maar weer zo voorbij.
Thuis gekomen zette ik toch maar mijn mutsje met sjaaltje op want ik had het idee dat ik een spoor van haren achterliet. Vanochtend lag mijn kussen weer vol,ben bang dat ik moet accepteren dat ik kaal word...en dat is niet gemakkelijk, Wellicht moet ik het zo wie zo nog accepteren dat ik echt behoorlijk ziek ben....en ook dat is lastig.Ik vind het ook lastig zal ik een haarstuk nemen of toch alleen mutsjes met sjaaltjes.. Accepteer ik dat iedereen het ziet of wil ik liever dat vreemden het niet weten, Ik ben er nog niet uit. Hoeft ook niet
Morgen is het kerst , De jongens komen morgen weer thuis,fijn! Mijn kast ligt vol lekker dingen en ik ben wederom niet misselijk! Vandaag heerlijk gegeten bij mijn zus. Tweede kerstdag vieren we met familie ,wat doen"enkele" haren er dan eigenlijk nog toe .
Fijne feestdagen iedereen
Maandag had ik een afspraak voor mijn haarstuk(pruik).Ik heb er een stuk of wat op gehad maar ik had nog best veel haar dus het passen was wat lastig daardoor ..Er lag al weer een aardig aantal plukken haar op de grond toen we klaar waren. Ik had er een uitgekozen en die houden ze 6 week voor mij vast.Ze hadden erg leuke mutsjes met sjaaltjes te koop. Ik heb er alvast een meegenomen
Dinsdag was de tweede chemokuur gepland. Ik vertelde dat ik behoorlijk wat haaruitval had maar we besloten om toch nog een keer de coldcap te gebruiken, Het was haast gezellig op de behandel polie ik kletste wat met mijn buurvrouw en je krijgt koffie met een kerstkransje,ach dan is de ochtend ook maar weer zo voorbij.
Thuis gekomen zette ik toch maar mijn mutsje met sjaaltje op want ik had het idee dat ik een spoor van haren achterliet. Vanochtend lag mijn kussen weer vol,ben bang dat ik moet accepteren dat ik kaal word...en dat is niet gemakkelijk, Wellicht moet ik het zo wie zo nog accepteren dat ik echt behoorlijk ziek ben....en ook dat is lastig.Ik vind het ook lastig zal ik een haarstuk nemen of toch alleen mutsjes met sjaaltjes.. Accepteer ik dat iedereen het ziet of wil ik liever dat vreemden het niet weten, Ik ben er nog niet uit. Hoeft ook niet
Morgen is het kerst , De jongens komen morgen weer thuis,fijn! Mijn kast ligt vol lekker dingen en ik ben wederom niet misselijk! Vandaag heerlijk gegeten bij mijn zus. Tweede kerstdag vieren we met familie ,wat doen"enkele" haren er dan eigenlijk nog toe .
Fijne feestdagen iedereen
zaterdag 20 december 2014
Hoedje
Gisteren zwaaide ik David in de ochtend uit. Het was nog donker en het regende echt heel hard. In plaats van terug zwaaien trok hij zijn capuchon nog wat verder over zijn oren en reed het donker in.Ik zwaaide wel, extra lang. Ze blijven deze week bij Bert en komen aan het eind van eerste Kerstdag weer terug. Thomas had een kerstfeest dus die gaf ik donderdagochtend al een extra dikke knuffel. Ik zei voor de grap ,kijk maar goed misschien heb ik wel geen haar meer als je me terug ziet.
Waarop hij zei.Dan mag je mijn fedora hoedje wel lenen hoor, mam.
Ik maakte de grap natuurlijk niet zomaar vanaf nu kan het uitvallen . En ik voel mijn hoofdhuid een beetje trekken. Er vallen ook al wel behoorlijk wat haren uit. Gelukkig heb ik er veel, dat scheelt,
Toch ben ik al aan het bedenken wat te dragen. hoedjes mutsjes sjaaltjes of toch maar een pruik.
Beelden van Boy George doemen op in mijn hoofd. Leuk een sjaaltje met een hoedje.Vooralsnog de leukste oplossing.
.
Het hoedje staat nog braaf op de hoedenplank.Maar ik ga wel alvast mijn sjaaltjes inventariseren
Waarop hij zei.Dan mag je mijn fedora hoedje wel lenen hoor, mam.
Ik maakte de grap natuurlijk niet zomaar vanaf nu kan het uitvallen . En ik voel mijn hoofdhuid een beetje trekken. Er vallen ook al wel behoorlijk wat haren uit. Gelukkig heb ik er veel, dat scheelt,
Toch ben ik al aan het bedenken wat te dragen. hoedjes mutsjes sjaaltjes of toch maar een pruik.
Beelden van Boy George doemen op in mijn hoofd. Leuk een sjaaltje met een hoedje.Vooralsnog de leukste oplossing.
.
Het hoedje staat nog braaf op de hoedenplank.Maar ik ga wel alvast mijn sjaaltjes inventariseren
dinsdag 16 december 2014
Look good
Vandaag ben ik naar een workshop geweest van Look good ..Feel better .Deze organisatie is opgericht door een vrouw die nergens met haar vragen over cosmitica haar, en huid verzorging tijdens de Chemo keuren terecht kon. Een ieder die mij kent weet dat ik erg weinig met Make up heb. Dagcreme met een tintje, mascara, oog potlood en in een gekke bui oogschaduw. Maar ik had op een site voor mutsjes en sjaaltjes ed al gelezen ,Maak je je nooit op dan is het nu tijd om te beginnen. Als noob in make up land had ik zeker tips nodig,Dus open-minded vanmorgen vertrokken
Er waren ongeveer 15 dames aanwezig ,sommigen herkende ik van de chemo keur.Bij binnenkomst valt gelijk op dat iedere vrouw verschillend met haaruitval omgaat ,de meesten hebben een pruik op en bij de helft gaat die zeker niet af. De andere helft doet hem halverwege de workshop af omdat dat veel makkelijker is. een paar hebben een mutsje op en één vrouw kwam gewoon kaal (best stoer eigenlijk).Sommigen verliezen hun haar niet, maar het haar heeft er wel onder te lijden net zoals de huid.Ik, samen met nog een vrouw, hebben hun haar nog net. De uitval begint tussen de 17 en 20 dagen na de eerste keur,ik zit op dag 15..best spannend !!
Voor ons stond een grote toilettas vol met crempjes, lotions, oogschaduw, lippenstift en nog veel meer ,een spiegel (akelig vergroot en helder)watten een prullenmandje en natuurlijk een heerlijk kopje koffie of thee.De bedoeling was dat we met behulp van enkele dames ons gingen opmaken in 12 stappen. Nooit geweten dat er zoveel stappen nodig waren.
Wat lacherig begonnen we ons gezicht schoon te maken, en dan kon de opbouw beginnen. Al kletsend doorliepen we iedere stap. Met hulp en advies van de workshopleidsters. Het was heerlijk om jezelf echt te pamperen .Dat heb je gewoon nodig zo af en toe. Zeker met lotgenoten is dat ontspannen op hoog niveau. Halverwege kwam onverwachts een fotograaf langs voor Emmen.nu.
Even was er rumoer, verschillende wilden absoluut niet op de foto.Anderen maakte het niet uit. Wel werd de pruik voor de foto weer opgezet. Ongeveer de helft ging wel op de foto ook de vrouw die gewoon kaal was, ging kaal op de foto (Zeker weten stoer).
Na twee uur heerlijk omtutten en kletsen was de workshop afgelopen. Ik heb veel geleerd veel bruikbare tips gekregen en veel nieuwe contacten gelegd. Al met al een zeer fijne ochtend. Het enige nadeel, ik moet zeker een uur eerder opstaan in vervolg.
Er waren ongeveer 15 dames aanwezig ,sommigen herkende ik van de chemo keur.Bij binnenkomst valt gelijk op dat iedere vrouw verschillend met haaruitval omgaat ,de meesten hebben een pruik op en bij de helft gaat die zeker niet af. De andere helft doet hem halverwege de workshop af omdat dat veel makkelijker is. een paar hebben een mutsje op en één vrouw kwam gewoon kaal (best stoer eigenlijk).Sommigen verliezen hun haar niet, maar het haar heeft er wel onder te lijden net zoals de huid.Ik, samen met nog een vrouw, hebben hun haar nog net. De uitval begint tussen de 17 en 20 dagen na de eerste keur,ik zit op dag 15..best spannend !!
Voor ons stond een grote toilettas vol met crempjes, lotions, oogschaduw, lippenstift en nog veel meer ,een spiegel (akelig vergroot en helder)watten een prullenmandje en natuurlijk een heerlijk kopje koffie of thee.De bedoeling was dat we met behulp van enkele dames ons gingen opmaken in 12 stappen. Nooit geweten dat er zoveel stappen nodig waren.
Wat lacherig begonnen we ons gezicht schoon te maken, en dan kon de opbouw beginnen. Al kletsend doorliepen we iedere stap. Met hulp en advies van de workshopleidsters. Het was heerlijk om jezelf echt te pamperen .Dat heb je gewoon nodig zo af en toe. Zeker met lotgenoten is dat ontspannen op hoog niveau. Halverwege kwam onverwachts een fotograaf langs voor Emmen.nu.
Even was er rumoer, verschillende wilden absoluut niet op de foto.Anderen maakte het niet uit. Wel werd de pruik voor de foto weer opgezet. Ongeveer de helft ging wel op de foto ook de vrouw die gewoon kaal was, ging kaal op de foto (Zeker weten stoer).
Na twee uur heerlijk omtutten en kletsen was de workshop afgelopen. Ik heb veel geleerd veel bruikbare tips gekregen en veel nieuwe contacten gelegd. Al met al een zeer fijne ochtend. Het enige nadeel, ik moet zeker een uur eerder opstaan in vervolg.
zaterdag 13 december 2014
Hartjes
Als optimist pur sang geloof ik dat alles ergens goed voor is. Je leert er iets van,
het brengt je iets, of je had het nodig.Leert kanker mij dan iets? Jazeker, het leert mij om in het hier en nu te leven,ik weet het klinkt erg trendy, is het ook, maar het is echt een fijne manier van leven.Heb ik het nodig voor iets? Daar ben ik nog niet achter, Brengt het mij iets? Jazeker het brengt mij heel veel liefde in de vorm van kaartjes ed .Het vult mijn hart en waar het hart van vol is dat wil je delen.
Ik werk op therapeutische basis eigenlijk alleen in de morgen .Ik maak voornamelijk kerststukjes en ik ben geneigd overal hartjes in te stoppen. We hebben nog verschillende doosjes steekhartjes liggen van de moederdag en eigenlijk wil ik ze overal wel insteken. Het is tenslotte een feest van liefde dus waarom geen hartjes. Beetje glitter er over, klaar.
Dat is een gek iets. Als je het toelaat om je hart open te zetten, raakt het zomaar vol van liefde en dat is een heel fijn gevoel. Een soort warmte die je gelukkig laat voelen. Ik begin nu wel een beetje sentimenteel en soft te worden. Maar wat wil je als je dit over de post krijgt.
het brengt je iets, of je had het nodig.Leert kanker mij dan iets? Jazeker, het leert mij om in het hier en nu te leven,ik weet het klinkt erg trendy, is het ook, maar het is echt een fijne manier van leven.Heb ik het nodig voor iets? Daar ben ik nog niet achter, Brengt het mij iets? Jazeker het brengt mij heel veel liefde in de vorm van kaartjes ed .Het vult mijn hart en waar het hart van vol is dat wil je delen.
Ik werk op therapeutische basis eigenlijk alleen in de morgen .Ik maak voornamelijk kerststukjes en ik ben geneigd overal hartjes in te stoppen. We hebben nog verschillende doosjes steekhartjes liggen van de moederdag en eigenlijk wil ik ze overal wel insteken. Het is tenslotte een feest van liefde dus waarom geen hartjes. Beetje glitter er over, klaar.
Dat is een gek iets. Als je het toelaat om je hart open te zetten, raakt het zomaar vol van liefde en dat is een heel fijn gevoel. Een soort warmte die je gelukkig laat voelen. Ik begin nu wel een beetje sentimenteel en soft te worden. Maar wat wil je als je dit over de post krijgt.
dinsdag 9 december 2014
Genootschap
Wanneer je zwanger bent zie je opeens overal kinderwagens en babys. Zo werken de hersenen. Daarvoor zijn ze er ook wel maar zie je ze niet bewust.en als je dan eenmaal ouder bent is het alsof je opgenomen bent door een geheim genootschap. Daarvoor wist je niks van het bestaan van zo´n genootschap af. De leden zijn jonge ouders die elkaar ontmoeten op consultatie buro´s en bankjes her en der.Dan heb je het over de prestaties van je kind en over de hoeveelheid poepluiers.
Er zijn veel meer genootschappen maar dit was de eerste voor mij.
Er is ook een genootschap voor mensen die kanker hebben. Je ontmoet elkaar op de prikpolie(mijn bloedbeeld was prima) later weer op de polie oncologie en tenslotte bij de apotheek .
Ik ontmoete daar vandaag een vrouw van bijna 48 en er ontspon zich in de apotheek een gesprekje. Eerst over ditjes en datjes maar al snel over kanker. Helaas was zij al bezig met de bucketlist. Daar zaten we dan, twee vrouwen van achter in de 40. Eigenlijk moet je het over de menopauze hebben en over of je nog wel aantrekkelijk bent en over hangwangetjes en rimpels en kinderen die uit huis gaan. Maar niet over hoeveel besmette klieren we hebben.
Dan wordt ik opgeroepen, mijn medicijnen zijn klaar. Als ik weg ga raken we elkaar even aan en wensen elkaar oprecht heel veel moed en sterkte.
Dat is de kracht van genootschappen je begrijpt elkaar precies en kunt elkaar daardoor steunen ook al ken je elkaar niet.
Ik hoop dat ik haar nog een keer tref
Er zijn veel meer genootschappen maar dit was de eerste voor mij.
Er is ook een genootschap voor mensen die kanker hebben. Je ontmoet elkaar op de prikpolie(mijn bloedbeeld was prima) later weer op de polie oncologie en tenslotte bij de apotheek .
Ik ontmoete daar vandaag een vrouw van bijna 48 en er ontspon zich in de apotheek een gesprekje. Eerst over ditjes en datjes maar al snel over kanker. Helaas was zij al bezig met de bucketlist. Daar zaten we dan, twee vrouwen van achter in de 40. Eigenlijk moet je het over de menopauze hebben en over of je nog wel aantrekkelijk bent en over hangwangetjes en rimpels en kinderen die uit huis gaan. Maar niet over hoeveel besmette klieren we hebben.
Dan wordt ik opgeroepen, mijn medicijnen zijn klaar. Als ik weg ga raken we elkaar even aan en wensen elkaar oprecht heel veel moed en sterkte.
Dat is de kracht van genootschappen je begrijpt elkaar precies en kunt elkaar daardoor steunen ook al ken je elkaar niet.
Ik hoop dat ik haar nog een keer tref
zaterdag 6 december 2014
Opladen
Vandaag was een zonnige dag .Heerlijk om een stuk te wandelen in de natuur !
Daar krijg je energie van en het is fijn om een frisse neus te halen .Gewoonlijk werk ik op zaterdag en als het dan zulk weer is vindt ik het altijd een beetje jammer dat ik binnen zit .Ik bied dan geregeld aan om even mee te lopen naar de auto ,ben ik nog eventjes buiten.
Ik was vandaag thuis en heb ook een stukje in het bos gelopen. Maar ik was moe toen ik weer thuis kwam en het stukje was niet eens zo ver.
Gelukkig ben ik niet misselijk van de chemo geworden ,daar ben ik heel blij om. Maar de vermoeidheid valt me tegen. Het kan ook gedeeltelijk door de operatie komen natuurlijk. Maar ik vindt het lastig mijzelf aan te passen aan mijn nieuwe energielevel.
Het opladen ervan duurt langer en de baterij gaat veel korter mee. Maar als ik daar aan gewend ben hoop ik mijn energie beter te kunnen verdelen zodat ik er optimaal van kan profiteren!
Mijn mentale energie wordt ruimschoots gevoed! Door zoveel lieve kaartjes ,bezoekjes, berichtjes, bloemetjes etc.En dat is echt heel fijn! Dat kun je niet omschrijven dat voel je
Daar krijg je energie van en het is fijn om een frisse neus te halen .Gewoonlijk werk ik op zaterdag en als het dan zulk weer is vindt ik het altijd een beetje jammer dat ik binnen zit .Ik bied dan geregeld aan om even mee te lopen naar de auto ,ben ik nog eventjes buiten.
Ik was vandaag thuis en heb ook een stukje in het bos gelopen. Maar ik was moe toen ik weer thuis kwam en het stukje was niet eens zo ver.
Gelukkig ben ik niet misselijk van de chemo geworden ,daar ben ik heel blij om. Maar de vermoeidheid valt me tegen. Het kan ook gedeeltelijk door de operatie komen natuurlijk. Maar ik vindt het lastig mijzelf aan te passen aan mijn nieuwe energielevel.
Het opladen ervan duurt langer en de baterij gaat veel korter mee. Maar als ik daar aan gewend ben hoop ik mijn energie beter te kunnen verdelen zodat ik er optimaal van kan profiteren!
Mijn mentale energie wordt ruimschoots gevoed! Door zoveel lieve kaartjes ,bezoekjes, berichtjes, bloemetjes etc.En dat is echt heel fijn! Dat kun je niet omschrijven dat voel je
dinsdag 2 december 2014
Rommel en Greys Anatomy
Maandag was een gure dag ,prima voor een ziekenhuis opname
we werden opgehaald door een knappe jonge broeder ,hij was ook nog eens erg aardig
De buurvrouw van 82 vond hem niet verkeerd om noar te kiek'n.
zij was zeker niet verkeerd om naast te liggen we hebben hebben het erg gezellig gehad.
Ik zou door een knappe chirurg(nee ik noem geen namen :) ) geopereerd worden die ik nog kende via consulten van David een paar jaar geleden. Ik had er al wat grapjes over zitten maken tegen mensen als zijnde het een date was ed De operatie was om 1 uur en omdat dormicum mij de vorige keer zo heerlijk droezilig had gemaakt wilde ik dat nu wel weer.Maar het was erg druk en ik mocht al een 10 minuten eerder komen op de prep zaal,dus gauw nog een pilletje.De vorige keer wist ik alles nog tot de OK. Deze keer echter weet ik vrij weinig meer en zeker niks van de OK. Het wakker worden ging wel veel makkelijker.
Het viel allemaal mee ik had weinig pijn .Slapen was echter niet te doen ,veel licht ,veel lawaai en gepiep van infusen.Dus nog een beetje duf in de morgen.Om half negen moest ik op de chemopolie zijn.het was al heel gauw 8.20 en toen stond het transport er al. Zal ik je rommel maar even opruimen zei de broeder. ...verdorie was ik al weer door de mand gevallen.
De coldcap was iets meer dan verfrissend maar prima te doen !
Ik zag erg op tegen de chemo en het was ook best confronterend maar het viel verder reuze mee!
nog steeds niet misselijk(21.30 er is iets mis met de tijdsvermelding)
De zusters en broeders op de chemo polie zijn erg meelevend je wordt echt in de watten gelegd.
Aan het einde kwam er nog een chirurg in opleiding langs om te zeggen dat de operatie goed was gegaan en om te vragen hoe het gaat.
ik vertelde dat ik aardig knock out was geweest van de dornicum .
Hij vertelde dat ik niet knock out was, maar het gewoon niet meer wist. Er vindt altijd een gesprekje plaats met de patient anders wordt er niet geopereerd.
Het enige wat ik dacht was ...Wat heb ik in vredesnaam gezegd ?!
we werden opgehaald door een knappe jonge broeder ,hij was ook nog eens erg aardig
De buurvrouw van 82 vond hem niet verkeerd om noar te kiek'n.
zij was zeker niet verkeerd om naast te liggen we hebben hebben het erg gezellig gehad.
Ik zou door een knappe chirurg(nee ik noem geen namen :) ) geopereerd worden die ik nog kende via consulten van David een paar jaar geleden. Ik had er al wat grapjes over zitten maken tegen mensen als zijnde het een date was ed De operatie was om 1 uur en omdat dormicum mij de vorige keer zo heerlijk droezilig had gemaakt wilde ik dat nu wel weer.Maar het was erg druk en ik mocht al een 10 minuten eerder komen op de prep zaal,dus gauw nog een pilletje.De vorige keer wist ik alles nog tot de OK. Deze keer echter weet ik vrij weinig meer en zeker niks van de OK. Het wakker worden ging wel veel makkelijker.
Het viel allemaal mee ik had weinig pijn .Slapen was echter niet te doen ,veel licht ,veel lawaai en gepiep van infusen.Dus nog een beetje duf in de morgen.Om half negen moest ik op de chemopolie zijn.het was al heel gauw 8.20 en toen stond het transport er al. Zal ik je rommel maar even opruimen zei de broeder. ...verdorie was ik al weer door de mand gevallen.
De coldcap was iets meer dan verfrissend maar prima te doen !
Ik zag erg op tegen de chemo en het was ook best confronterend maar het viel verder reuze mee!
nog steeds niet misselijk(21.30 er is iets mis met de tijdsvermelding)
De zusters en broeders op de chemo polie zijn erg meelevend je wordt echt in de watten gelegd.
Aan het einde kwam er nog een chirurg in opleiding langs om te zeggen dat de operatie goed was gegaan en om te vragen hoe het gaat.
ik vertelde dat ik aardig knock out was geweest van de dornicum .
Hij vertelde dat ik niet knock out was, maar het gewoon niet meer wist. Er vindt altijd een gesprekje plaats met de patient anders wordt er niet geopereerd.
Het enige wat ik dacht was ...Wat heb ik in vredesnaam gezegd ?!
Abonneren op:
Reacties (Atom)