Wanneer je zwanger bent zie je opeens overal kinderwagens en babys. Zo werken de hersenen. Daarvoor zijn ze er ook wel maar zie je ze niet bewust.en als je dan eenmaal ouder bent is het alsof je opgenomen bent door een geheim genootschap. Daarvoor wist je niks van het bestaan van zo´n genootschap af. De leden zijn jonge ouders die elkaar ontmoeten op consultatie buro´s en bankjes her en der.Dan heb je het over de prestaties van je kind en over de hoeveelheid poepluiers.
Er zijn veel meer genootschappen maar dit was de eerste voor mij.
Er is ook een genootschap voor mensen die kanker hebben. Je ontmoet elkaar op de prikpolie(mijn bloedbeeld was prima) later weer op de polie oncologie en tenslotte bij de apotheek .
Ik ontmoete daar vandaag een vrouw van bijna 48 en er ontspon zich in de apotheek een gesprekje. Eerst over ditjes en datjes maar al snel over kanker. Helaas was zij al bezig met de bucketlist. Daar zaten we dan, twee vrouwen van achter in de 40. Eigenlijk moet je het over de menopauze hebben en over of je nog wel aantrekkelijk bent en over hangwangetjes en rimpels en kinderen die uit huis gaan. Maar niet over hoeveel besmette klieren we hebben.
Dan wordt ik opgeroepen, mijn medicijnen zijn klaar. Als ik weg ga raken we elkaar even aan en wensen elkaar oprecht heel veel moed en sterkte.
Dat is de kracht van genootschappen je begrijpt elkaar precies en kunt elkaar daardoor steunen ook al ken je elkaar niet.
Ik hoop dat ik haar nog een keer tref
Geen opmerkingen:
Een reactie posten