Maandag was een gure dag ,prima voor een ziekenhuis opname
we werden opgehaald door een knappe jonge broeder ,hij was ook nog eens erg aardig
De buurvrouw van 82 vond hem niet verkeerd om noar te kiek'n.
zij was zeker niet verkeerd om naast te liggen we hebben hebben het erg gezellig gehad.
Ik zou door een knappe chirurg(nee ik noem geen namen :) ) geopereerd worden die ik nog kende via consulten van David een paar jaar geleden. Ik had er al wat grapjes over zitten maken tegen mensen als zijnde het een date was ed De operatie was om 1 uur en omdat dormicum mij de vorige keer zo heerlijk droezilig had gemaakt wilde ik dat nu wel weer.Maar het was erg druk en ik mocht al een 10 minuten eerder komen op de prep zaal,dus gauw nog een pilletje.De vorige keer wist ik alles nog tot de OK. Deze keer echter weet ik vrij weinig meer en zeker niks van de OK. Het wakker worden ging wel veel makkelijker.
Het viel allemaal mee ik had weinig pijn .Slapen was echter niet te doen ,veel licht ,veel lawaai en gepiep van infusen.Dus nog een beetje duf in de morgen.Om half negen moest ik op de chemopolie zijn.het was al heel gauw 8.20 en toen stond het transport er al. Zal ik je rommel maar even opruimen zei de broeder. ...verdorie was ik al weer door de mand gevallen.
De coldcap was iets meer dan verfrissend maar prima te doen !
Ik zag erg op tegen de chemo en het was ook best confronterend maar het viel verder reuze mee!
nog steeds niet misselijk(21.30 er is iets mis met de tijdsvermelding)
De zusters en broeders op de chemo polie zijn erg meelevend je wordt echt in de watten gelegd.
Aan het einde kwam er nog een chirurg in opleiding langs om te zeggen dat de operatie goed was gegaan en om te vragen hoe het gaat.
ik vertelde dat ik aardig knock out was geweest van de dornicum .
Hij vertelde dat ik niet knock out was, maar het gewoon niet meer wist. Er vindt altijd een gesprekje plaats met de patient anders wordt er niet geopereerd.
Het enige wat ik dacht was ...Wat heb ik in vredesnaam gezegd ?!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten