Vorige week dinsdag had ik mijn laatste chemokuur van ronde 1, de venijnige rode plus een wat mildere witte soort. De rode doet de meeste schade aan alle snel delende cellen. Uiteraard aan de tumor maar ook aan je bloedcellen ,wat je zo moe maakt en aan je haar cellen , wat je je haar doet verliezen. Dus ik was best opgetogen dat dit de laatste was. Nog 3 week wachten en dan kon ronde twee beginnen. Kan je mooi afvinken.
Ik voelde me al niet zo fit meer en op de dag van de kuur was ik wat verkouden en bleek ook nog wat verhoging te hebben 37.8. Na overleg van de verplegers onderling ging het toch door,gelukkig maar anders had ik een week moeten wachten.
Ik moest echter behoorlijk tol betalen. De dag erna ging het nog wel maar donderdag en vrijdag heb ik alleen maar op de bank gelegen. Alles was te veel . Zaterdag krabbelde ik weer wat op maar de vermoeidheid blijft aanwezig. Stapje terug maar weer.
Het blijft inleveren en tot nu toe verzette ik mij daartegen. Ik baalde ervan en wilde mijn eigen lichaam terug,en mijn leven van voor die tijd. Maar twee verhalen van mensen die erger ziek zijn, heeft me doen beseffen dat het beter is om het als het ware te omarmen en de beperkingen volledig te accepteren. Moeilijk maar ik denk toch noodzakelijk . En naar alle waarschijnlijkheid is het slechts tijdelijk.
En dan was er ook nog de brief van het UMCG met de uitslag van het genetish onderzoek. Ik zat er al een tijdje op te wachten. Het zou een brief zijn met een kikkertje er op.
Zaterdag kreeg ik een brief van het UMCG . Ik heb het hele kikkertje niet gezien (Hij was ook niet groen) en scheurde de brief gelijk open. Ik zag gelijk dat het het om het onderzoek ging en schrok eigenlijk best. Maar gelijk erna zag ik het woord, geen, dikgedrukt . Dank u briefopsteller !
Gelukkig is het niet erfelijk belast op de 3 genen die onderzocht zijn. Wellicht op andere genen ,en als daar onderzoek voor is zal ik mij weer laten testen maar dat is van latere zorg. Nu ben ik blij.
Al met al zitten we al weer in een roerig stukje van de achtbaan .
Nou ja , in ieder geval ben ik af van de rode rotzooi !!
Lieve Geke,
BeantwoordenVerwijderenheftig allemaal.
wij wensen je heel veel sterkte.
lieve groet Henk en Marjan
Lieve Geke
BeantwoordenVerwijderenwat schrijf je mooie teksten! Je geeft ons een indruk van de achtbaan waar je in zit. We denken aan jou en je gezin en wensen je veel sterkte!
lieve groet van Bert en Fennie