Ik zag The lau te gast bij Pauw.Hij praatte zeer open over zijn kanker Ik weet nog dat ik schrok dat hij kanker had . ik vond de scene een van de leukste nederlandstalige bandjes.
Ik herkende best veel. En natuurlijk heb ik geen doodvonnis gekregen,maar de dood heeft wel even naar mij gezwaaid om zich kenbaar te maken. Ver weg in het veld achter een sloot. Maar ik durfde niet terug te zwaaien.
Het was zoals hij zelf ook zei een prettig gesprek. Open en totaal geen bitterheid met een flinke dosis humor.Hij was niet boos op de situatie en erg positief. En ik heb vaak gedacht dit wil ik niet , dit kan toch niet waar zijn. Maar echt boos ben ik niet geweest. Gelukkig kan ik het meestal ook wel positief bekijken.
Mensen zoals The lau zijn een grote inspiratie. Dat is het mooie hiervan ,je komt zoveel sterke mensen tegen die je enorm kunnen inspireren. En om eerlijk te zijn werd ik de laatste jaren weinig geinspireert . je leeft je leventje en doet je dingen ,niet veel meer
Het voelt goed om geinspireerd te worden. Het geeft je energie! Ik hoop dat ik ook mensen inspireer
Maandag kreeg ik de uitslag ven de Mri scan. De tumor was met 0.4 cm geslonken. Het bloed beeld was prima en ik ben goedgekeurd voor de volgende drie kuren. Dat inspireerd mij om vol goede moed door te gaan ....en om terug te zwaaien
Wat fijn dat de kuur aanslaat, sterkte met de andere helft.
BeantwoordenVerwijderendikke smok.