Op facebook circuleren sinds het overlijden van Joost zwagerman vele gedichtjes van hem.
Ik ken hem meer als gast bij DWDD om te praten,met hartstocht, over kunst. Altijd leuk om naar te luisteren ook al was het kunstwerk niet je smaak. Ik was best aangedaan door het nieuws over zijn overlijden.Waarom zou je uit het leven stappen? Natuurlijk is die vraag voor mij nu zo anders dan een jaar geleden. Het is nog onbegrijpelijker als je zoveel levenswil,-kracht,-lust en verlangen tegen komt. En je ziet en weet dat dat soms niet genoeg is. De verslagenheid is dan haast voelbaar.
En terwijl ik dit schrijf bedenk ik mij dat depressiviteit ook een levensbedreigende ziekte is. En hoor ik in gesprekken over hem, door dierbaren, ook die levenslust,-kracht,-wil en verlangen. Maar het was niet genoeg. En ook nu is de verslagenheid voelbaar.
Hoewel ik niets van hem gelezen heb. inspireert het mij toch om weer te gaan schrijven.De inspiratie was een beetje weg de laatste tijd. Ik wist ook niet zo goed wat te schrijven. De behandeling zit er op, het gewone leven vangt weer aan.
Maar ik heb best nog wat verhalen te vertellen, en die komen vanzelf weer opborrelen en dan schrijf ik ze op. En hopelijk vinden jullie ze dan leuk om te lezen.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten